( 1 ) 8 - زهرى گويد : از على بن الحسين ( ع ) پرسش شد كه كدام از اعمال بهتر است ؟ در پاسخ فرمود : پس از شناختن خدا عز و جل و شناختن رسول خدا ( ص ) عملى بهتر از بغض دنيا نيست و به راستى كه آن شعبه‌هاى بسيارى دارد و معاصى هم شعبه‌هاى بسيارى دارند . اول چيزى كه خدا به وسيلهء آن نافرمانى شد : كبر و سربزرگى بود ، گناه ابليس هنگامى كه سرباز زد و سر بزرگى كرد و از كافرين شد ، سپس حرص است و آن گناه آدم و حوا است ( ع ) هنگامى كه خدا عز و جل به آنها فرمود ( 35 سوره بقره ) : « بخوريد از هرجا كه خواهيد و نزديك نشويد به اين درخت تا از ستمكاران باشيد » و آن دو دنبال چيزى رفتند كه بدان نيازى نبود و اين خوى در نژادِ آنها در آمد تا به روز رستاخيز و اين است كه بيشتر آنچه آدمىزاده به جستجوى آن است چيزى است كه بدان نياز ندارد ، سپس حسد است و اين گناهِ پسر آدم است هنگامى كه حسد ورزيد به برادر خود و او را كشت و از اين است كه شعبه‌هائى پديد آيد از دوستى زنان و دوستى دنيا و دوستى رياست و راحت‌طلبى و حبّ سخنورى و گفتار و حبّ برترى و ثروت و اين خود هفت خصلت شد كه همهء آنها در حبّ دنيا فراهم هستند و پيغمبران و دانشمندان پس از فهميدن آن گفته‌اند : حبّ دنيا سر هر گناهى است ، و دنيا دو دنيا است : دنياى به اندازهء ضرورت زندگى و دنياى ملعون .